| « Flamenco | Salamanca » |
*Enkele eeuwen voor onze jaartelling waren de Romeinen in oorlog om Spanje te veroveren. Zij vonden Spanje erg belangrijk vanwege de vele grondstoffen. Het had ook veel vee en graan. Om dit land te kunnen veroveren, waren er wegen nodig om de troepen te kunnen verplaatsen. De eerste gegevens van het tracé van de Ruta de la Plata dateren uit ca. 100 jaar vóór Christus. Eerder was er al provisorisch een weg gebaand door bewoners, die hun vee verplaatsten op zoek naar geschikte plaatsen om het vee te laten grazen. Later kwamen er ook de Grieken, die tin, goud en zilver ruilden tegen olijfolie, wijn en stoffen uit Galicië. Later profiteerden zowel het militaire- als handelsverkeer van deze route. Een systematische aanleg van de route gebeurde onder de Romeinse keizers. De wegen werden op professionele wijze aangelegd en waren 5 tot 7 meter breed. De weg werd voorzien van mijlpalen, miliaros, waarvan er nog steeds langs de route staan. Op de mijlpaal stond de naam van de keizer, die het traject van de weg had laten aanleggen. Onderweg werden onderkomens gebouwd voor overnachting, verblijf en bevoorrading van de reizigers. Vaak bevonden deze onderkomens zich in een bevolkingskern. Het verval van het Romeinse Rijk in de 5e eeuw en de invallen van de Germanen bracht Spanje in verval. Het gebruik en onderhoud van de weg ging sterk achteruit. Door de goede kwaliteit van de weg bleef deze lange tijd redelijk in stand. Rond 700 na Chr. konden de Moren deze weg nog gebruiken om snel op te rukken naar het noorden. In de 13e eeuw werden de Moren teruggedrongen en in ca. 1500 definitief verslagen. In de Middeleeuwen werd de route in hoofdzaak gebruikt om jaarlijks de schapen te verplaatsen naar vruchtbaardere gebieden. De route voor de wandelaars is vaak dezelfde weg als de oude heerweg. Alleen ligt de oude weg dan vaak onder de huidige weg of pad. In 1990 en 1991 hebben Vrienden van de Camino de Santiago de route gelopen en vastgelegd. Sindsdien is de belangstelling voor de Ruta de la Plata gegroeid, mede doordat de Camino Francès langzamerhand ‘overbevolkt’ lijkt te worden.