Santiago 2009

El Real de la Jara - Monesterio - 20 km.

Om zeven uur opgestaan en gedouched. Bij het inpakken van de rugzak mis ik ineens mijn jack. Verdomme! Gisteravond op het terras van de bar op een stoel laten hangen. Nog niet nodig gehad en de eerste keer dat ik hem meeneem, vergeet ik hem. Bij de bar is niemand, de rolluiken zijn omlaag en er reageert niemand. Helaas kan ik hier niet de hele dag wachten of de bar vandaag open gaat, dus dan maar zien of er de komende dagen ergens een tienda is die zoiets verkoopt. En of de duvel er mee speelt (waar is Sint Jacob nu?) het regent! Met mijn dunne wegwerpponcho om ga ik op pad en verlaat het dorp langs een gerestaureerd kasteel en verder op nog een kasteelruïne. De route loopt weer heuvel op - heuvel af, tussen de fincas van de grootgrondbezitters door. In de lucht zweeft een grote buizerd op jacht naar zijn ontbijt (muizen). Gisteren zag ik overigens een groep van zeven gieren boven het landschap cirkelen. Bij een weide met een kudde schapen word ik even bedreigd door twee vervaarlijk uitziende honden die zich aan hun opdracht houden om de kudde te beschermen, maar het loopt verder goed af. Na 12 km. bereiken we de hoofdweg weer bij de modern ogende kapel van San Isodoro waar de sporen nog zichtbaar zijn (een enorme rommel) van de grote bedevaart die hier op 15 mei plaatsvond. Ik ontmoet er 3 Spaanse fietspelgrims uit Baskenland die mij gedroogde pruimen en perziken aanbieden. Heel attent! Na koffie en Jamon total in de naastgelegen bar, is het nog ruim acht kilometer naar Monesterio. Het pad wringt zich tussen twee autobanen door in de vorm van groepjes eucalyptusbomen en brem en eindigt tenslotte paralel aan de autovia naar Merida. Onderweg zie ik een kippenfokkerij met tienduizenden kippen op de vloer van de enorme hal en de stank is verschrikkelijk! Dit moet verboden worden! Dierenwelzijn is niet de eerste prioriteit in dit land. Ik zag al twee keer een paard met de voorpoten aan elkaar gebonden in een wei en ze konden maar licht schuifelend een meter verder komen, om niet te spreken over al de zielige honden die schichtig naar je toe komen, voorbereid op een trap of een klap. In Monesterio vinden we Hostal El Pilar waar we een kamer krijgen met douche en een bar - restaurant ernaast van dezelfde eigenaar. Om zes uur besluit ik een taxi te nemen terug naar El Real de la Jara om te kijken of ik mijn jack terug kan vinden. De bar is gesloten, maar na een telefoontje komt de eigenaar opdagen en met mijn jack veilig onder mijn arm kom ik terug in Monesterio. En je zult het zien: morgen regent het niet!