Santiago 2010

Het gaat snel nu. Ik heb nog een weekje voor mijn vertrek naar Salamanca. Nog wat dingen regelen zoals een nieuwe wandelbroek en lichtgewicht sandalen of slippers kopen, nieuwe batterijen in mijn zaklamp stoppen, mijn kompas opzoeken, De EHBO-kit nakijken, de rugzak alvast inpakken etc.

De pelgrim in de Middeleeuwen had al die zorgen niet. Hij bedelde onderweg zijn kostje bij elkaar en zocht 'sijnen wegh naar Sente Jacob' zoals die in een vroeg 14e eeuwse handschrift stond beschreven. In die tijd werd in Santiago overnacht in de herberg La Paloma Negra (de zwarte duif) opengehouden door een bevallige 'Vlaanderse'. Erasmus had zich in zijn 'lof der zotheid' nog vrolijk gemaakt over hen die op weg gingen naar Compostela, waar zij niets te zoeken hadden, terwijl vrouw en kinderen thuis zaten... Op vandaag trekken duizenden te voet, te paard of per fiets naar de Gallische bedevaartplaats. De meesten hebben een goede reden om even uit een wereld te stappen die hen te kil lijkt.

Jacobus was al achthonderd jaar dood toe hij in 844 op zijn witte schimmel het commando over de Asturische troepen van koning Ramiro I overnam en bij Clavijo 70.000 Moren naar de andere wereld hielp. (volgens de legende dan toch) Daarmee zou de Sint de Asturiërs hebben beloond omdat hun vorige koning, Alfonso I, een stenen kerk voor hem had opgericht, precies op de plaats waar een ziener ongewoon heldere sterren had zien stilstaan - een sterrenweide. Op deze 'Campus Stellae' - Compostela - zou zich immers de laatste rustplaats van Santiago hebben bevonden. Vanaf de negende eeuw voerden de Spanjaarden onder zijn vaandel (Matamoros) oorlog om heel Spanje van de Moren te bevrijden - de reconquista - hetgeen vervolgens toch nog enkele eeuwen in beslag nam...